Relacje ze starszymi, młodszymi i równymi

A group of high school students look through the shape of a circle created from their palms. The concept of friendly friends

„Spotykając osobę posiadającą większą wiedzę i doświadczenie od nas należy się cieszyć, spotykając człowieka, który ma mniej wiedzy i doświadczenia od nas – odnieść się do niego ze współczuciem, a spotykając równego sobie – zaprzyjaźnić się z nim. Kto przestrzega tych zasad uwalnia się od cierpienia w życiu materialnym”. Teksty wedyjskie

Wiedza wedyjska uczy nas, że w świecie materialnym nie możemy mieć bezpośredniej relacji z Bogiem, nie możemy go widzieć czy rozmawiać z nim tak, jak z ludźmi. Więź ze Stwórcą możemy mieć jedynie poprzez współdziałanie z przyrodą. I nie chodzi tu tylko o przyrodę rozumianą jako roślinność, żywioły czy zwierzęta. Przyroda to materia, to wszystko, co nas otacza: ludzie, wydarzenia, relacje, nasze role w społeczeństwie, i tak dalej. I są dwie drogi: albo współdziałamy z materią poprzez wypełnianie swojego przeznaczenia i wtedy wracamy do Boga, albo przez swoją karmę, poddając się wpływowi błędów z przeszłości i nie realizując zamysłów naszej duszy – i wtedy cierpimy, ponieważ na poziomie duszy nie osiągamy spełnienia, nie czujemy radości tworzenia, szczęścia dzielenia się swoim darem.

Odtwarzamy życie, zamiast je przeżywać.

Głównym zadaniem każdego człowieka jest nauczyć się budować harmonijne i zdrowe relacje międzyludzkie, ponieważ dzięki temu dusza najszybciej uczy się, zdobywa doświadczenia i ma możliwość rozwijania najlepszych cech charakteru i uwalniania się od najgorszych. Prawdziwe, szczere relacje są wielkim szczęściem.

Ale nie powstają one tak po prostu, z dnia na dzień.

Konieczna jest ciągła praca nad sobą, rozwijanie umiejętności bycia szczerym i zauważania w każdej konfliktowej sytuacji lekcji dla siebie. W naszym życiu istnieją jedynie trzy rodzaje relacji – ze starszymi, równymi i młodszymi. Starożytne teksty mówią o tym, że uporządkowanie tych relacji jest tym, co daje nam szczęście, bowiem ich jakość przekłada się bezpośrednio na naszą relację z Siłą Wyższą i odnowienie więzi z Nią.

Relacje ze starszymi

Starsi to rodzice, przełożeni, nauczyciele, w relacjach z kobietami – mężczyźni, czyli ci, którzy posiadają więcej odpowiedzialności, doświadczenia lub władzy czy autorytetu niż my. Starsi uczą nas pokory i akceptacji.

Najczęstsze błędy w relacji ze starszymi to brak szacunku, przerywanie im, stawianie się ponad nimi (słownie, czynami lub nastawieniem wewnętrznym), ignorowanie i idealizowanie.

Co oznaczają problemy w relacjach ze starszymi? Jeśli mamy (szczególnie powtarzające się) trudności w relacjach ze starszymi oznacza to, że znajdujemy się nie na swoim miejscu i blokujemy przepływ energii, który, jak woda – nie może płynąć z dołu ku górze, lecz jedynie z góry na dół. Prawidłowe relacje ze starszymi oznaczają okazywanie im szacunku i wdzięczności, niepouczanie i nie doradzanie, jak mają żyć.

Gdy zachowanie starszych jest dla nas przykre i trudne, naszą prawidłową reakcją będzie powiedzenie o swoich uczuciach (ale nie w sposób: źle mówisz i ja się wkurzam, lecz: boli mnie, gdy mówisz…, czyli bez oceny i osądu) i prośba o pomoc oraz proponowanie pozytywnej drogi rozwiązania problemu.

Nigdy nie narzucamy i nie wymagamy od starszych. Przyjmujemy z wdzięcznością to, co nam dają.

Prawidłowe relacje ze starszymi uwalniają człowieka od strachu przed przyszłością, rozwijają uczucie zaufania do świata i boskiego przewodnictwa. Życie nasze będzie harmonijne, gdy relacje ze starszymi stanowią około 20% wszystkich relacji.

Relacje z równymi

Równi to przyjaciele, współpracownicy, znajomi. Są to relacje, w których jest największa wymiana energii, równi mogą dać nam bezpośrednią informację zwrotną, są naszymi lustrami i pomagają nam pozbyć się iluzji na swój temat.

Z równymi uczymy się współpracy, tego, co oznacza prawdziwa przyjaźń.

W tych relacjach możemy być naprawdę sobą, reagować bardziej spontanicznie, wyrażać swoje zdanie, nie powstrzymywać swoich odczuć. Prawidłowe relacje z równymi budowane są w oparciu o przestrzeganie trzech zasad (nazywanych w tradycji wedyjskiej DADATI): chodzić w gości i przyjmować gości, obdarowywać prezentami i przyjmować prezenty oraz zwierzać się i słuchać zwierzeń.

Najczęstszymi błędami w tych relacjach jest zazdrość, porównywanie się i wykorzystywanie. Harmonijne relacje z równymi uwalniają człowieka od problemów teraźniejszości, pozwalają przyjąć i pokochać siebie, być samym sobą.

Relacje z równymi powinny stanowić 60% wszystkich relacji.

Relacje z młodszymi

Relacje z młodszymi, czyli z dziećmi, podwładnymi, uczniami i wszystkimi tymi, którzy w tym momencie znajdują się pod naszą opieką polegają na nauce pełnej akceptacji i troski.

Młodsi uczą nas dawać, nie oczekując niczego w zamian.

Prawidłowe relacje z młodszymi polegają na poświęcaniu im uwagi, dawaniu wsparcia i podkreślaniu ich sukcesów. Błędy, jakie popełniamy najczęściej to przemoc, polegająca na wykorzystywaniu, naciskaniu i narzucaniu swojego zdania, rozkazywaniu zamiast prośby i wsparcia oraz obojętność.

Relacje z młodszymi pokazują naszą prawdziwą naturę, naszą duszę.

Jeśli cechy charakteru nie są rozwinięte dostatecznie, człowiek zaczyna wykorzystywać swoją przewagę, próbując otrzymać to, czego nie zdołał rozwinąć w rezultacie samodoskonalenia. Faktycznie możemy być starszymi dopiero wtedy, kiedy jesteśmy gotowi troszczyć się o innych. To, jak odnosimy się do młodszych przekłada się na to, jak starsi będą odnosić się do nas.

Prawidłowa relacja z młodszymi uwalnia człowieka od bólu związanego z błędami przeszłości. Relacje z młodszymi powinny stanowić 20% wszystkich relacji.

Jest to najważniejsza i najbardziej przydatna w naszym życiu wiedza, ale przyda nam się jedynie wtedy, gdy zaczniemy z niej korzystać w odniesieniu do siebie samych, nie wymagając zmiany od bliskich.

Największy błąd, który popełniają osoby, które na tę wiedzę trafiają jest pouczanie innych, jak powinni się zachowywać. Na przykład: „jesteś starszy ode mnie, tak więc powinieneś się o mnie troszczyć i dawać mi uwagę” – mówimy do męża.

Tymczasem, prawidłowe podejście do tej wiedzy to w zachowywanie się zgodnie z nią i wymaganie jedynie od siebie. Czyli w tym przypadku możemy powiedzieć starszemu o swoich uczuciach, poprosić o pomoc i/lub zaproponować (ale nie narzucać) pozytywne rozwiązanie.

Ważne też, by pamiętać, że efekty mogą nie być natychmiastowe.

W końcu nasi bliscy to najlepsi nauczyciele, więc mogą nas jeszcze jakiś czas „sprawdzać”. Konsekwencja jednak popłaca i z pewnością przyniesie owoce. Powodzenia, kochani!

Więcej o tym, jak pracować z relacjami w naszym życiu, szczególnie z najbliższymi można dowiedzieć się min. na kursie pracy z rodem, o którym przeczytacie tutaj

Autor: Anna Wrzesińska, na podstawie wykładów O. Gadeckiego oraz M. Targakowej.

Jeśli chcesz skopiować fragment tekstu lub udostępnić go w całości, dodaj proszę pod nim imię i nazwisko autora, tłumacza oraz adres: www.slowiankawwielkimmiescie.pl